आरती
जय देवी जय देवी महिषासुरमथनी। सुरवर ईश्वर वरदे तारक संजीवनी॥
दुर्गे दुर्घट भारी तुजविण संसारी। अनाथनाथे अंबे करुणा विस्तारी। वारी वारी जन्ममरणांते वारी। हारी पडलो आता संकट निवारी॥
त्रिभुवनभुवनी पाहता तुजऐसी नाही। चारी श्रमले परंतु न बोलवे काही। साही विवाद करिता पडिले प्रवाही। ते तू भक्तालागी पावसी लवलाही॥
प्रसन्नवदने प्रसन्न होसी निजदासा। क्लेशापासुनि सोडवी तोडी भवपाशा। अंबे तुजवाचून कोण पुरविल आशा। नरहरि तल्लिन झाला पदपंकजलेशा॥