भजन
भज मन राम चरण सुखदाई॥
जिन चरनन से निकलीं सुरसरि, शंकर जटा समाई। जटा शंकरी नाम पड़्यो है, त्रिभुवन तारन आई॥
जिन चरनन की चरनपादुका, भरत रह्यो लव लाई। सोइ चरन केवट धोइ लीने, तब हरि नाव चलाई॥
सोइ चरन संतन जन सेवत, सदा रहत सुखदाई। सोइ चरन गौतम ऋषि नारी, परसि परमपद पाई॥
दंडकबन प्रभु पावन कीन्हों, ऋषियन त्रास मिटाई। सोई प्रभु त्रिलोक के स्वामी, कनक मृगा सँग धाई॥
कपि सुग्रीव बंधु भय ब्याकुल, तिन जय छत्र फिराई। रिपु को अनुज बिभीषन निसिचर, परसत लंका पाई॥
सिव सनकादिक अरु ब्रह्मादिक, सेष सहस मुख गाई। तुलसीदास मारुतसुत की प्रभु, निज मुख करत बड़ाई॥